“Мушгиран эргэлдсэн хорвоогийн гайхамшиг хүн, сөргүүлэн үйлдэгдсэн хүний гайхамшиг сүнс”
“Мушгиран эргэлдсэн хорвоогийн гайхамшиг хүн, сөргүүлэн үйлдэгдсэн хүний гайхамшиг сүнс” хэмээн сэтгэвээс хүний ертөнцийн анти буюу нөгөө тал нь амьтаны ертөнц, эсвэл амьтаны ертөнцийн нөгөө тал нь хүний ертөнц.
Хүний ертөнц нь амьтаны ертөнцын антиертөнц буюу хосын онолоор амьд ертөнцын хоёр тал учраас хүнийг амьтаны ертөнцөөс ялгаж оюун ухаан өгчээ.
Энэ хоёр ертөнцийн анти гэхийн учир нь физикийн шинжлэх ухаанд электроны анти нь позитрон, хамгийн жижиг кварк хүртэл анти кварктай учраас макро ертөнцын анти нь хүний ертөнц мөнийг дараах шинжүүдээр тоймлож байна:
1. Амьтаныг чимээгүй ирээд, чимээгүй буцхаар, хүнийг дуу аялаж ирээд, дуугаа хурааж буцхаар,
2. Амьтаныг бэлэн хоолон дээр төрүүлээд, үлдээж буцхаар, хүнийг бэлэн бус хоолтой ирээд хоосон буцхаар,
3. Амьтаныг дээлтэйгээ ирээд, дээлтэйгээ буцхаар, хүнийг шалдан ирээд шалдан буцхаар,
4. Амьтанд дөрөв, түүнээс ч олон хөлтэй атал, хүнд хоёр хөл заяасан,
5. Амьтаныг тонгойж, хүнийг гэдийж идхээр, амьтаныг өдөр шөнөгүй идэхээр, гэтэл хүнийг өдрийн цагт хэдхэн минут хооллож, ундлахаар,
6. Илүү нь инээлгэж ирээд, уйлуулж буцхаар заяажээ. Өөрөөр хэлбэл сүнстэйгээ ирээд сүнстэйгээ буцхаар, Сүнс үхэлгүй мөнх бол үхэл бол төрөлт, эсвэл үхнэ гэдэг нь өөр амьдралд төрөхийг хэлнэ. Сөргүүлээд хүний сүнс өнө мөнхөө.
7. Эр амьтаныг өөрийгөө хувилж үлдээх л ганцхан үүрэгтэй заяасан бол эр хүнийг өөрийгөө хувилахаас гадна хооллох, хувцаслах төдийгүй амьдрах аргад сургаж, эрийн цээнд хүргэж, өөрийнхөө ирээдүйгээ нүдээрээ харж, сэтгэл зүрхээрээ мэдэрч, оюун ухаанаараа удирдаж амьдардгаараа амьтанаас ялгагдана.
8. Хувцасаа өмсөх, хоолоо идэх, үр хүүхдээ өсгөх, оюуны болон биеийн заавал хосолсон хөдөлмөрөөр амьдруулахын тулд хоёр гартай төрсөн.
9. Амьтаныг сүргээрээ амьдрахаар, хүнийг гэр бүлээрээ амьдрахаар,
10. Дэлхийн дагуул сар байдаг бол хүний дагуул нохой, гэтэл амьтдад дагуулгүй.
11. Амьтаны сүнс махбодын 30%, гэтэл хүний сүнс 70%, (Г. Лхагваа “хүний-энерги бие 70 хүртэлх хувийг эзлэнэ.)
12. Амьтад үр төлөө үлдээхийн тулд тодорхой хугацаанд эрүүд нь цугларч хоорондоо тэмцэлдэн хүчтэй нь үр төлөө үлдээдэг, тэхдээ зөвхөн хавар буюу хорвоогийн амьтай бүхэн дахин төрдөг цагт төллөхөөр программчилагдсан байхад, хүнийг ухаанаараа зохицуулахаар заяасан нь хүнийг дураараа дурьгаж, дунд чөмгөөрөө жиргэ гэсэн хэрэг биш, ухаарч амьдрах тавилантай бус уу.
13. Амьтанаас хүнийг ялгахын тулд геометрийн дүрсээр илэрхийлбэл амьтаныг дөрвөөс доошгүй тулгууртай хөндлөн цилиндрээр, хүнийг хоёрхон тулгуутай босоо цилиндрээр бүтээсэн гэлтэй. Энэ хоёр цилиндр 90 градусын өнцөг үүсгэж байгаа нь амьтаны болон хүний ертөнцийн фазын зөрөө нь 90 градус болохыг батлаж байна.
Эдгээр ялгаанаас хүнийг амьтаны ертөнцийг сөргүүлэн физикийн хэллэгээр бол антиертөнцөөр заяажээ. Харамсалтай нь хүн төрлөхтөн энэ үүргээ ухаараагүй, амьтантай адилхан өдөр шөнөгүй идхийн шуналд баригдаж, амьтаны ертөнцийг төдийгүй эрдсийн болон ургамлын ертөнцийг хөнөөсөөр хүн хүнээ устгаж улмаар эх дэлхийгээ сөнөөж байгаагаа ухаарч эхлэсэн ч дахин сэргээж чадахгүй. Учир нь хүн өөрөө байгалийн бүтээл, байгалийн бүтээл амьтай сүнстэй, өөрөө өөрийгөө хувилна. Гэтэл хүний бүтээл амьгүй, сүнсгүй учраас хүний бүтээл өөрөө өөрийгөө хувилж чадахгүй. Тэгвэл хүний ертөнцийг антиертөнц хэмээн сүржигнэх хэрэг юу байнаа гэж асуух биз ээ. Устгасан бүхнээ нөхөн сэргээж чадахгүй ч гэсэн үлдсэн байгаагаа ариг гамтай, зүй зохисоор нь эдлэх хэрэгтэй.
Үүний тулд: 1. Эхнээсээ энэ ертөнцөд ирлээ гэдгээ зарладаг(уйлдаг) бол буцхаа зарладаггүй махан бие нь буцсанаас сүнсэн(энерги) бие нь мөнх учраас чимээгүй буцдаг.
2-дох ялгаа нь амьтаныг өөрөө сонгоод идхээр заяасан бол хүнийг бүх насных нь хоолыг өөрт нь махан болон сүнсэн биенд шингээгээд өгсөн бололтой. Өөрөөр хэлбэл хүнийг амьтантай жишихэд 5% түүнээс ч бага хооллохоор заяасан. Гэтэл өнөөгийн хүн төрлөхтөн ганцхан хоолоор маханбодоо бордохыг эрхэмлэж, хийбод буюу сүнсэн биеийн хоолыг түүний үүрэг ач холбогдлыг төсөөлөхгүй байна. Түрүү үеийн Монголчууд махан биеийн хоолны асуудлыг бүрэн шийдчихээд, хий биеийн асуудлыг бараг бүрэн шийдэж арай амжаагүй үед нь хуурай газрын хоцрогдлын “хар шуураг”-ны эргүүлэгэнд өртөж хэдэн зууны турш гамшигт нухлагдаж, хамгаалж хадгалж явсан эх нутаг-эх дэлхийгээ барьцаалан байж, арай ядан хийбодтойгоо ухаарах хорвоотой золгож байна уу даа гэж миний сүнсэн бие чихэнд шивнээд, зүүд нойронд үзэгдээд, хэл хэл гэж хэл ирвэгнээд, ярь ярь гэж яс мах загатнаад, байзаа бодоё бодоё гэхэд бодох цаг танд дууссаан хэлэх юм байвал хэлчих, цаана чинь бурханы орон таныг дуудаад байна гээд шаардаад байгаа учраас бодсноо баахан бурав, буруу зөвийг “бурхан” шүүнэ.
3-дах ялгаа нь амьтанд дотуур гадуур дөрвөн улирлын бүх хувцас өгөөд, хүнийг ядахдаа нууцаа хаах алгын чинээ давуу ч өгөхгүй байхдаа яахав дээ. Шоодворлоно гэхэд арай дэндүү юмаа даа, аливаа юманд хэмжээ хязгаар байдаг гэсэн хаа байнаа, энэ хорвоо ер нь харгис харгис гэхэд арай хэтрэхий юмаа, тэгээд бас байгалийн юманд илүү, дутуу өөлөх юм байхгүй гэдэг үүнийг хэлээд байна уу гэж эргүүтэх ч юу билээ.
4-дэх ялгаа нь хүнийг явж идхээс сууж байгаад хоолоо идэх ухаан өгөхөөс илүү чамд юу хэрэгтэй хэмээн бурхан хилигнэх байх.
5-дах ялгаа нь хүнийг сонсох дуу нь уянгалаг, харах дүрс нь зөв хэлбэртэй, үнэрлэх үнэр нь анхилуун, амтлах амт нь исгэлэн, мэдрэх мэдрэмж нь зөөлөн байж л хорвоод мөнхөрөх тавилан заяажээ. Энэ байгалиас заяасан таван шинжүүдээ өнөөгийн монгол хүн бүрэн алджээ. Бидний сонсож байгаа дууны давтамж нь дээд хязгаар 20 мянган герцээсээ давж, чихний хэнгэрэг хагартал дуу авиа сонсож, сэтгэлд эвгүй дүрс үзэцгээж, байгалийн бус эвгүй үнэр үнэрлэж, гашууны дээдээр ундаалж, хатуугийн дээд хатууг мэдрүүлж амьдарч байх шиг бололтой.
Шинжлэх ухааны доктор Г. Лхагва “хүн, хүний хөгжлийн шинэ үзэл баримтлал” бүтээлдээ
Хос буюу ялгагдахуйн онолоор энэ хорвоо-ертөнцийн анти нь хүний ертөнц мөн болохыг монгол сэтхүйгээр тайлбарлаваас: 1. Анти-гэсэн үг физикийн хэлээр эсрэг буюу бие биеэ бүрэн устгах шинжтэй биш, геометрийн хэлээр 180 градусын зөрөөтэй гэсэн үг биш тодорхой шинжүүдээр ялгаатай, эсвэл тодорхой фазын зөрөөтэй гэсэн утгыг агуулах учраас орчуулаагүй болно. 2.
